Virtual Reconstructions and Computer Visualistions in Archaeological Practice

Opis

Nenad Tasić , Predrag Novanović , Milan Hornak Virtual Reconstructions and Computer Visualistions in Archaeological Practice * Virtual reconstructions have become an item in archaeology only recently, in the course of the last decade, primarily thanks to the appearance and availability of fast hand-held devices. To have in the pocket state-of-the-art device which can render 3D graphics in HD effortlessly was the trigger for this, now rather widespread, phenomenon. * Virtualne rekonstrukcije i kompjuterske vizuelizacije predstavljaju ključne savremene alate u arheološkoj praksi, omogućavajući istraživačima i javnosti da sagledaju prošlost kroz digitalne modele artefakata, građevina i pejzaža. Više o ovoj temi možete istražiti u zborniku Virtual reconstructions and computer visualisations in archaeological practice. [1] (https://www.igi-global.com/viewtitle.aspx?TitleId=9121&isxn=9781599047591), [2] (https://ebooks.uni-lj.si/ZalozbaUL/catalog/book/8) Ključni koncepti i terminologija • Virtuelna restauracija: Digitalna reintegriše nedostajuće delove predmeta ili građevine bez ikakvog fizičkog uticaja na izvorni materijal, prateći međunarodne standarde poput Londonske i Seviljske povelje. [1] (https://www.mdpi.com/2078-2489/12/4/167) • Virtuelna rekonstrukcija: Predstavlja hipotezu o nekadašnjem izgledom i okruženju baziranu na strogoj arheološkoj građi, uporednoj analizi i naučnim inferencijama. [1] (https://www.mdpi.com/2078-2489/12/4/167) • Paradata i transparentnost: Savremeni pristupi (poput Extended Matrix metode) beleže ne samo same objekte već i proces donošenja odluka, izvore i tumačenja koja su dovela do određenog rekonstruktivnog modela. [1] (https://archaeopresspublishing.com/ojs/index.php/groma/article/download/1344/1059) • Slojevi pouzdanosti: Modeli se često vizuelno kodiraju bojama ili teksturama kako bi se jasno razlikovalo ono što je sačuvano u izvornom obliku, ono što je dokazano izvorima i ono što predstavlja hipotezu. [1] (https://www.mdpi.com/2078-2489/12/4/167) Glavne metode i tehnologije • Fotogrammetrija i 3D skeniranje: Omogućavaju precizno prikupljanje podataka sa terena i izradu visoko-rezolutnih digitalnih modela artefakata i arhitekture. [1] (https://www.researchgate.net/publication/321082061_Virtual_Reconstructions_and_Computer_Visualisations_in_Archaeological_Practice), [2] (https://www.igi-global.com/viewtitle.aspx?TitleId=9121&isxn=9781599047591), [3] (https://www.ryco.io/blog/3d-modeling-in-archaeology-reconstructing-the-past-with-modern-technology) • GIS (Geografski informacioni sistemi): Koriste se za mapiranje pejzaža, prostornu analizu, modelovanje terena i analizu vidljivosti (viewshed analysis). [1] (https://www.archaeological.org/fieldwork/introduction-to-gis-in-archaeology-2025/) • Immerzivne tehnologije (VR/AR): Pružaju interaktivno iskustvo i korisnicima omogućavaju da „zakorače“ u rekonstruisane antičke gradove, hramove ili podvodne arheološke lokalitete. [1] (https://arxiv.org/html/2503.11653v3), [2] (http://doi.fil.bg.ac.rs/pdf/eb_book/2022/arhe_iahip/arhe_iahip-2022-ch10.pdf) • Saradnja stručnjaka: Uspeh ovih projekata počiva na bliskoj saradnji između arheologa, istoričara, grafičkih dizajnera i IT stručnjaka. [1] (https://www.igi-global.com/viewtitle.aspx?TitleId=9121&isxn=9781599047591)