Name: MI I DRUGI KROZ VIZURU KOSOVA I METOHIJE
Availability: InStock
Author: Tematski zbornik naučnih radova

MI I DRUGI KROZ VIZURU KOSOVA I METOHIJE

MI I DRUGI KROZ VIZURU KOSOVA I METOHIJE
(Tematski zbornik naučnih radova)
knjiga 3
ISTORIJA I ETNOLOGIJA

Džon GolsvordiModerna komedijaBeli majmunSrebrna kašikaLabudova pesmaDžON GOLSVORDIMODERNA KOMEDIJAModerna komedija je hronološki nastavak Sage o Forsajtima. U prvoj knjizi, Beli majmun, koja obuhvata razdoblje 1922—1923, Fler igra glavnu ulogu, dok u drugoj, Srebrnoj kašici, koja obuhvata razdoblje 1924—1925, ona unekoliko gubi vodeću ulogu, koju sada preuzima Mardžori Ferar, mlada i otmena dama „iz društva“. Džon i Irena povukli su se u pozadinu, i o njima saznajemo vrlo malo, sve do međuigara Ćutljivi ljubavnici i Prolaznici. U trećoj knjizi, Labudova pesma, koja doseže do 1926 godine, Soms, Fler i Džon imaju opet glavne uloge.Po mišljenju engleske kritike, Moderna komedija je briljantnija od Sage o Forsajtima. Život koji Golsvordi sada prikazuje izgubio je svoj sumorni vid kojim se odlikuje prva trilogija. Između Posednika (1886) i Labudove pesme (1926) razmak je četrdeset godina. Golsvordi sada prikazuje društvo čije je temelje potresao Prvi svetski rat, i ta posleratna vibriranja osećaju se kroz sve tri knjige Moderne komedije. U ovim knjigama Golsvordi je onaj isti kritičar društva, ali se sada izdiže nad svojim materijalom i ironično se osmehuje na moderno ljudsko pozorište. Ova ironija njegovog zrelijeg doba nema više one gorčine kojom se odlikuje Posednik. Dobroćudan humor i duboka čovečnost glavne su odlike dve druge trilogije.

Moderna komedija

Džon Golsvordi
Moderna komedija
Beli majmun
Srebrna kašika
Labudova pesma
DžON GOLSVORDI
MODERNA KOMEDIJA
Moderna komedija je hronološki nastavak Sage o Forsajtima. U prvoj knjizi, Beli majmun, koja obuhvata razdoblje 1922—1923, Fler igra glavnu ulogu, dok u drugoj, Srebrnoj kašici, koja obuhvata razdoblje 1924—1925, ona unekoliko gubi vodeću ulogu, koju sada preuzima Mardžori Ferar, mlada i otmena dama „iz društva“. Džon i Irena povukli su se u pozadinu, i o njima saznajemo vrlo malo, sve do međuigara Ćutljivi ljubavnici i Prolaznici. U trećoj knjizi, Labudova pesma, koja doseže do 1926 godine, Soms, Fler i Džon imaju opet glavne uloge.
Po mišljenju engleske kritike, Moderna komedija je briljantnija od Sage o Forsajtima. Život koji Golsvordi sada prikazuje izgubio je svoj sumorni vid kojim se odlikuje prva trilogija. Između Posednika (1886) i Labudove pesme (1926) razmak je četrdeset godina. Golsvordi sada prikazuje društvo čije je temelje potresao Prvi svetski rat, i ta posleratna vibriranja osećaju se kroz sve tri knjige Moderne komedije. U ovim knjigama Golsvordi je onaj isti kritičar društva, ali se sada izdiže nad svojim materijalom i ironično se osmehuje na moderno ljudsko pozorište. Ova ironija njegovog zrelijeg doba nema više one gorčine kojom se odlikuje Posednik. Dobroćudan humor i duboka čovečnost glavne su odlike dve druge trilogije.


Džon Golsvordi
Moderna komedija
Beli majmun
Srebrna kašika
Labudova pesma

Amfilohije RadovićKosovo je glava LazarevaSa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog G. Pavla povodom 620 godina od Kosovske bitke Arhiepiskopija beogradsko-karlovačka organizuje Akademiju Kosovo je glava Lazareva.Akademija će biti održana na Petrovdan, 12. jula 2009. godine, u 20 časova u Velikoj sali Kolarčeve zadužbine.*Prema predanju, car Lazar je prvobitno bio sahranjen u Prištini, budući vjerovatno odmah po posječenju izmoljen od Bajazita, zauzimanjem turskih vazala srpskog roda, poput kralja Marka iz Makedonije, sa kojom je cara Lazara vezivala i njegova krasna zadužbina — manastir Lešak. Tijelo cara — Mučenika je pažljivo umotano i sahranjeno u Prištini, da bi mu, po narodnoj pjesmi „poslije četrdeset“ dana bila pridužena i obretena časna glava Lazareva. Kada je u Prištini otkriveno da su časne mošti Kosovskog Kneza ostale cijele, netruležne i mirisne, po savjetu patrijarha srpskoga i episkopa, prenesene su već 1390/1391. u zadužbinu Kneževu Ravanicu. Konstantin Kostenečki Filosof, pisac žitija despota Stefana Lazarevića, koji je poslije 1410. dobježao pred Turcimau despot-Stefanovu Srbiju, zapisao je da je „Lazara postigla blažena smrt tako što mu je glava odsječena, dok su njegovi mili druzi molili usrdno da poginu prije njega, da smrt njegovu ne vide“, i posvjedočio da se samodržac srpski, „primivši mučeničku končinu, vidi sada kao živ u velikoj obitelji Ravanica„. U Ravanici je ove časne mošti vidio i životopisac Svetog Đorđa Kratovca, pop Peja, u prvi desetljećima 16. vijeka, zapisavši: „Kada knez Lazar pobijeđen bi od Turaka na Kosovom polju, samo njega proslavi Bog. Tijelo njegovo do danas prebiva nenarušeno truležnošću, čemu sam i ja bio svjedok: glava njegova leži pored tijela odsječena i tako obagrena krvlju da, gledajući, pomišljaš da je upravo sada posječena! A odaje od sebe neopisano blgovonije… I Murat je tada ubijen i sa njim je palo neprebrojno mnoštvo Turaka, a ipak se nikakva znamenja nijesu javila ni na vojskovođi ni na njegovi potčinjenima — svi su istruljeli“. Englez Braun 1669. u svome putopisu iz 1669. zapisao je da je prošao pored „Ravanice u kojoj leže relikvije kneza Lazara i Romila Sinajca“. 1690., ako ne ranije, poslije pustošenja Ravanica 1683. godine, časne mošti cara Lazara prenijete su u Sent Andreju, gdje su, zajedno sa krušedolskim Svetim moštima Brankovića, četiri godine počivale u drvenoj crkvi kraj Dunava, i 1697. godine bile prenijete u Novu Ravanicu u Vrdniku, a u nemirnim vremenima 1716. u Futog, burne 1848. u Fenek i Klenak, odakle su ponovo vraćene u Vrdnik. 1941. po izbijanju Drugog svjetskog rata prenijete su u Bešenovo. Odatle su, u jeku pavelićevskog pogroma, pravim čudom Božijim, premda su dragocijenosti koje su kraj moštiju u ćivotu ležale opljačkane, vraćene u Beograd 14. aprila 1942.g., u Sabornu crkvu, gdje su počivale do 1988., kada su, u navečerje šestotog Vidovdana, krenule u svečani ophod po srpskoj zemlji i 1989.g. na šestoti se Vidovdan obrele na Kosovu, odakle su konačno vraćene u Ravanicu Ćuprijsku.

Kosovo je glava Lazareva

Amfilohije Radović
Kosovo je glava Lazareva
Sa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog G. Pavla povodom 620 godina od Kosovske bitke Arhiepiskopija beogradsko-karlovačka organizuje Akademiju Kosovo je glava Lazareva.
Akademija će biti održana na Petrovdan, 12. jula 2009. godine, u 20 časova u Velikoj sali Kolarčeve zadužbine.
*
Prema predanju, car Lazar je prvobitno bio sahranjen u Prištini, budući vjerovatno odmah po posječenju izmoljen od Bajazita, zauzimanjem turskih vazala srpskog roda, poput kralja Marka iz Makedonije, sa kojom je cara Lazara vezivala i njegova krasna zadužbina — manastir Lešak. Tijelo cara — Mučenika je pažljivo umotano i sahranjeno u Prištini, da bi mu, po narodnoj pjesmi „poslije četrdeset“ dana bila pridužena i obretena časna glava Lazareva. Kada je u Prištini otkriveno da su časne mošti Kosovskog Kneza ostale cijele, netruležne i mirisne, po savjetu patrijarha srpskoga i episkopa, prenesene su već 1390/1391. u zadužbinu Kneževu Ravanicu.  Konstantin Kostenečki Filosof, pisac žitija despota Stefana Lazarevića, koji je poslije 1410. dobježao pred Turcimau despot-Stefanovu Srbiju, zapisao je da je „Lazara postigla blažena smrt tako što mu je glava odsječena, dok su njegovi mili druzi molili usrdno da poginu prije njega, da smrt njegovu ne vide“, i posvjedočio da se samodržac srpski, „primivši mučeničku končinu, vidi sada kao živ u velikoj obitelji Ravanica„. U Ravanici je ove časne mošti vidio i životopisac Svetog Đorđa Kratovca, pop Peja, u prvi desetljećima 16. vijeka, zapisavši: „Kada  knez Lazar pobijeđen bi od Turaka na Kosovom polju, samo njega proslavi Bog. Tijelo njegovo do danas prebiva nenarušeno truležnošću, čemu sam i ja bio svjedok: glava njegova leži pored tijela odsječena i tako obagrena krvlju da, gledajući, pomišljaš da je upravo sada posječena! A odaje od sebe neopisano blgovonije… I Murat je tada ubijen i sa njim je palo neprebrojno mnoštvo Turaka, a ipak se nikakva znamenja nijesu javila ni na vojskovođi ni na njegovi potčinjenima — svi su istruljeli“. Englez Braun 1669. u svome putopisu iz 1669. zapisao je da je prošao pored „Ravanice u kojoj leže relikvije kneza Lazara i Romila Sinajca“. 1690., ako ne ranije, poslije pustošenja Ravanica 1683. godine, časne mošti cara Lazara prenijete su u Sent Andreju, gdje su, zajedno sa krušedolskim Svetim moštima Brankovića, četiri godine počivale u drvenoj crkvi kraj Dunava, i 1697. godine bile prenijete u Novu Ravanicu u Vrdniku, a u nemirnim vremenima 1716. u Futog, burne 1848. u Fenek i Klenak, odakle su ponovo vraćene u Vrdnik. 1941. po izbijanju Drugog svjetskog rata prenijete su u Bešenovo. Odatle su, u jeku pavelićevskog pogroma, pravim čudom Božijim, premda su dragocijenosti koje su kraj moštiju u ćivotu ležale opljačkane, vraćene u Beograd 14. aprila 1942.g., u Sabornu crkvu, gdje su počivale do 1988., kada su, u navečerje šestotog Vidovdana, krenule u svečani ophod po srpskoj zemlji i 1989.g. na šestoti se Vidovdan obrele na Kosovu, odakle su konačno vraćene u Ravanicu Ćuprijsku.


Amfilohije Radović
Kosovo je glava Lazareva
Besede, predavanja i razgovori

Oleg MandićLeksikon judaizma i hrišćanstvaLeksikon judaizma i kršćanstva*Ova knjiga nema borbenu antireligioznu tendenciju, što nije isto s tendencijom antireligioznosti. Mjerilo za ovu knjigu bila su židovska i kršćanska vjerovanja, odnosno promjene kojima su ona bila podvrgnuta, činioci koji su izazvali njihov postanak, kao i njiovi izvori.*Oleg Mandić (Trst, 1906. – Zagreb, 1979.) bio je hrvatski istoričar, pravno istorijski naučnik, sociolog i politički aktivista.

Leksikon judaizma i hriscanstva

Oleg Mandić
Leksikon judaizma i hrišćanstva
Leksikon judaizma i kršćanstva
*
Ova knjiga nema borbenu antireligioznu tendenciju, što nije isto s tendencijom antireligioznosti. Mjerilo za ovu knjigu bila su židovska i kršćanska vjerovanja, odnosno promjene kojima su ona bila podvrgnuta, činioci koji su izazvali njihov postanak, kao i njiovi izvori.
*
Oleg Mandić (Trst, 1906. – Zagreb, 1979.) bio je hrvatski istoričar, pravno istorijski naučnik, sociolog i politički aktivista.


Oleg Mandić
Leksikon judaizma i hrišćanstva
Leksikon judaizma i kršćanstva

Leksikon judaizma i hrišćanstva

Jan Zachar , Milan Hornak , Predrag Novaković3D Digital Recording of Archaeological, Architectural and Artistic Heritage3D digitalno snimanje arheološkog, arhitektonskog i umetničkog nasleđa*3D digitalno snimanje arheološkog, arhitektonskog i umetničkog nasleđa predstavlja ključnu tehnologiju za očuvanje, dokumentaciju i virtuelnu prezentaciju kulturne baštine. Ovaj proces obuhvata stvaranje preciznih, visokokvalitetnih kompjuterskih modela spomenika, predmeta i nalazišta u njihovom trenutnom stanju.Ključne primene 3D digitalizacije:Arheologija: Dokumentovanje arheoloških artefakata, nalaza i nalazišta, kao što su projekti u Bibracte (Francuska) ili Viminacijumu.Arhitektura: 3D snimanje zgrada, fasada i kulturnih spomenika, uključujući projekte za digitalizaciju nepokretnih kulturnih dobara Srbije (Srbija 3D).Umetnost i muzejske zbirke: Kreiranje digitalnih blizanaca umetničkih predmeta za potrebe virtuelnih izložbi i proučavanja.Prednosti 3D snimanja kulturnog nasleđa:Očuvanje: Digitalna arhiva omogućava trajno čuvanje informacija o stanju kulturnog dobra u slučaju oštećenja ili uništenja.Virtuelno predstavljanje: Omogućava javnosti pristup kulturnom blagu putem platformi kao što je Sketchfab, čineći ga dostupnim bez fizičkog kontakta.Naučna analiza: Stručnjacima pruža precizne podatke za analizu bez rizika po originalni predmet.*Preventive archaeology, in some countries also known as development-led archaeology, nowadays accounts for more than 90% of the archaeological work across Europe. In almost all European countries preventive archaeology is clearly the result of the implementation of the La Valletta Convention (1992) on the protection of archaeological heritage.*Preventivna arheologija, u nekim zemljama poznata i kao arheologija vođena razvojem, danas čini više od 90% arheološkog rada širom Evrope. U skoro svim evropskim zemljama preventivna arheologija je jasno rezultat sprovođenja Konvencije iz La Valete (1992) o zaštiti arheološkog nasleđa.

3D Digital Recording of Archaeological, Architectural and Artistic Heritage

Jan Zachar , Milan Hornak , Predrag Novaković
3D Digital Recording of Archaeological, Architectural and Artistic Heritage
3D digitalno snimanje arheološkog, arhitektonskog i umetničkog nasleđa
*
3D digitalno snimanje arheološkog, arhitektonskog i umetničkog nasleđa predstavlja ključnu tehnologiju za očuvanje, dokumentaciju i virtuelnu prezentaciju kulturne baštine. Ovaj proces obuhvata stvaranje preciznih, visokokvalitetnih kompjuterskih modela spomenika, predmeta i nalazišta u njihovom trenutnom stanju.Ključne primene 3D digitalizacije:Arheologija: Dokumentovanje arheoloških artefakata, nalaza i nalazišta, kao što su projekti u Bibracte (Francuska) ili Viminacijumu.Arhitektura: 3D snimanje zgrada, fasada i kulturnih spomenika, uključujući projekte za digitalizaciju nepokretnih kulturnih dobara Srbije (Srbija 3D).Umetnost i muzejske zbirke: Kreiranje digitalnih blizanaca umetničkih predmeta za potrebe virtuelnih izložbi i proučavanja.Prednosti 3D snimanja kulturnog nasleđa:Očuvanje: Digitalna arhiva omogućava trajno čuvanje informacija o stanju kulturnog dobra u slučaju oštećenja ili uništenja.Virtuelno predstavljanje: Omogućava javnosti pristup kulturnom blagu putem platformi kao što je Sketchfab, čineći ga dostupnim bez fizičkog kontakta.Naučna analiza: Stručnjacima pruža precizne podatke za analizu bez rizika po originalni predmet.
*
Preventive archaeology, in some countries also known as development-led archaeology, nowadays accounts for more than 90% of the archaeological work across Europe. In almost all European countries preventive archaeology is clearly the result of the implementation of the La Valletta Convention (1992) on the protection of archaeological heritage.
*
Preventivna arheologija, u nekim zemljama poznata i kao arheologija vođena razvojem, danas čini više od 90% arheološkog rada širom Evrope. U skoro svim evropskim zemljama preventivna arheologija je jasno rezultat sprovođenja Konvencije iz La Valete (1992) o zaštiti arheološkog nasleđa.


Jan Zachar , Milan Hornak , Predrag Novaković
3D Digital Recording of Archaeological, Architectural and Artistic Heritage
3D digitalno snimanje arheo


Radomir IvanovićMakedonski pisci i delaRadomir V. Ivanović (Smonica, 28. avgust 1936 — Beograd, 20. novembar 2022) bio je srpski univerzitetski profesor, akademik i književni kritičar.

Makedonski pisci i dela

Radomir Ivanović
Makedonski pisci i dela
Radomir V. Ivanović (Smonica, 28. avgust 1936 — Beograd, 20. novembar 2022) bio je srpski univerzitetski profesor, akademik i književni kritičar.


Radomir Ivanović
Makedonski pisci i dela

Kit KrimEnciklopedija živih religijaDrugo dopunjeno izdanjeIZDAVAČ: NOLITGODINA: 1992BROJ STRANA: 825POVEZ: TRVD FORMAT: 24X17 CMBUDIZAMHINDUIZAMHRIŠĆANSTVOISLAMJUDAIZAMREGIONALNE RELIGIJE: AINU, BAHAIZAM, DŽAINIZAM,SIKIZAM, ŠINTO, TAOIZAM, ZOROASTRIZAM

Enciklopedija zivih religija

Kit Krim
Enciklopedija živih religija
Drugo dopunjeno izdanje
IZDAVAČ: NOLIT
GODINA: 1992
BROJ STRANA: 825
POVEZ: TRVD 
FORMAT: 24X17 CM
BUDIZAM
HINDUIZAM
HRIŠĆANSTVO
ISLAM
JUDAIZAM
REGIONALNE RELIGIJE: AINU, BAHAIZAM, DŽAINIZAM,SIKIZAM, ŠINTO, TAOIZAM, ZOROASTRIZAM


Kit Krim
Enciklopedija živih religija
Drugo dopunjeno izdanje

Enciklopedija živih religija

Kazimjež BrandisVaršavske beležnice (1978 - 1984)Povez: tvrdi sa omotomIzdavač: BeogradGodina izdanja: 1988Obim: 334Format: 20 x 13*U ovoj knjizi Brandis istupa kao svedok i posmatrač poljskih kriznih godina, pokazujući da je kriza pogodila poljsku stvaralačku inteligenciju. Redom su postajali `nepodobni` najveći poljski pisci i mislioci, njihove se kjnige nisu mogle štampati u zemlji, njihovo se ime nije moglo pojaviti u štampi, mesta je bilo samo za mediokritete – i slikovito bi se moglo reći da su poljski pisci i stvaraoci protiv svoje volje bili zapali u stanje nestvarnosti, na koju dobrovoljno nisu hteli pristati*Kazimjež Brandis rođen je 1916. u Lodu. Završio je prava na Varšavskom univerzitetu. Za vreme studija bio je član Saveza nezavisne socijalističke omladine. Rat je proveo u Varšavi. Od 1946. do 1950. bio je u redakciji čuvenog nedeljnika "Kovačnica", a pedesetih godina sarađivao je sa "Novom Kulturom". U periodu od 1977. do 1981. Brandis je bio član nelegalnog književnog časopisa "Zapis", zbog čega mu je bilo zabranjeno da bilo šta objavljuje u Poljskoj. U to vreme svoja dela je objavljivao u samizdatu "Nova" i u književnom institutu u Parizu. 1981. godine otputovao je u SAD. Predavao je Poljsku književnost na Kolumbija univerzitetu u Njujorku. Posle dve godine vratio se u Evropu i nastanio u Parizu, gde i sada živi. Brandis je autor romana, pripovedaka, eseja, drama i filmskih novela. Laureat je značajnijih poljskih i stranih nagrada. Njegove knjige prevedene su na sve svetske jezike. Najznačajnija Brandisova dela su: Majka Kruljevih (1957), Pisma Gospođi Z. (1958), Romantičnost (priče, 1960), Odbrana Granade i druge priče (1966), Džoker (1966), Trg (1968), Kako biti voljena (1970), Mala knjiga (1970), Poštanske varijacije (1972), Nestvarnost (1980), Varšavske beleške (1981), Rondo (1982), Meseci (1988) - za ovo delo dobio je nagradu "Ignacio Silone", Umetnost konverzacije (1990) i Zapamćeno (1995), Karakteri i spisi. Prema romanu Samson Andzej Vajda snimio je film 1961; a a roman Majka Kruljevih ekranizovao je Janus Zaorski 1987. godine.

Varsavske beleznice (1978 - 1984)

Kazimjež Brandis
Varšavske beležnice (1978 - 1984)
Povez: tvrdi sa omotom
Izdavač: Beograd
Godina izdanja: 1988
Obim: 334
Format: 20 x 13
*
U ovoj knjizi Brandis istupa kao svedok i posmatrač poljskih kriznih godina, pokazujući da je kriza pogodila poljsku stvaralačku inteligenciju. Redom su postajali `nepodobni` najveći poljski pisci i mislioci, njihove se kjnige nisu mogle štampati u zemlji, njihovo se ime nije moglo pojaviti u štampi, mesta je bilo samo za mediokritete – i slikovito bi se moglo reći da su poljski pisci i stvaraoci protiv svoje volje bili zapali u stanje nestvarnosti, na koju dobrovoljno nisu hteli pristati
*
Kazimjež Brandis rođen je 1916. u Lodu. Završio je prava na Varšavskom univerzitetu. Za vreme studija bio je član Saveza nezavisne socijalističke omladine. Rat je proveo u Varšavi. Od 1946. do 1950. bio je u redakciji čuvenog nedeljnika "Kovačnica", a pedesetih godina sarađivao je sa "Novom Kulturom". U periodu od 1977. do 1981. Brandis je bio član nelegalnog književnog časopisa "Zapis", zbog čega mu je bilo zabranjeno da bilo šta objavljuje u Poljskoj. U to vreme svoja dela je objavljivao u samizdatu "Nova" i u književnom institutu u Parizu. 1981. godine otputovao je u SAD. Predavao je Poljsku književnost na Kolumbija univerzitetu u Njujorku. Posle dve godine vratio se u Evropu i nastanio u Parizu, gde i sada živi. Brandis je autor romana, pripovedaka, eseja, drama i filmskih novela. Laureat je značajnijih poljskih i stranih nagrada. Njegove knjige prevedene su na sve svetske jezike. Najznačajnija Brandisova dela su: Majka Kruljevih (1957), Pisma Gospođi Z. (1958), Romantičnost (priče, 1960), Odbrana Granade i druge priče (1966), Džoker (1966), Trg (1968), Kako biti voljena (1970), Mala knjiga (1970), Poštanske varijacije (1972), Nestvarnost (1980), Varšavske beleške (1981), Rondo (1982), Meseci (1988) - za ovo delo dobio je nagradu "Ignacio Silone", Umetnost konverzacije (1990) i Zapamćeno (1995), Karakteri i spisi. Prema romanu Samson Andzej Vajda snimio je film 1961; a a roman Majka Kruljevih ekranizovao je Janus Zaorski 1987. godine.


Kazimjež Brandis
Varšavske beležnice (1978 - 1984)