(ne)Pristojna razmisljanja 

(pornografija sa blagim prisustvom erotike: sećanja, pesme, priče, eseji, odlomci, citati...)  PDF e-knjiga besplatna knjiga

(ne)Pristojna razmišljanja 

Svetlana PetrušićKosovo i Metohija od države do logora*Kako pobediti globalizamIzdavači: Sveti Sava - Hvosno, Istok / Prva srpska izdavačka komuna Dis, ČačakAutor: Svetlana PetrušićPovez: tvrdBroj strana: 379Ilustrovano.Sadržaj priložen na slikama.Jedna upisana reč i dva zaokruženja, veoma dobro očuvana.„Knjiga je predlog prve nacionalne strategije Srba. U njoj konkretno iznosim razloge propadanja srpske države, ali i nudim plan i program oporavka i uređenja naše države i nacije. Podsećam da je ovoliki broj šiptarske populacije na Kosovu i Metohiji rezultat neviđenog terora nad Srbima - fizičkog terora (ubijanja, kidnapovanja, silovanja, progoni i rušenja srpskih duhovnih svetinja...), političkog terora (zabrana povratka Srba na Kosovo i Metohiju posle Drugog svetskog rata, Ustav iz 1974. godine...), otvorene granice sa Albanijom i NATO bombardovanja. Ukoliko se ti razlozi i danas poštuju, to predstavlja legalizaciju genocida nad Srbima od strane srpske vlasti, opozicije i Zapada, drugim rečima, to znači da je brutalna sila postala zakon“- kaže Petrušićeva.Ona ukazuje da je osnovni razlog stradanja Srba i gubljenja srpske države nastao 1914. godine donošenjem Niške deklaracije. „Od tada do danas političkim potezima Beograda upravljaju i komanduju stranci. Drugi razlog je jugoslovenstvo i komunizam. Jugoslovenstvo i komunizam su razlog razbijanja srpske države. Krivci za veleizdaju srpskog naroda i propast Srbije su srpski komunisti, Titovi podrepaši, kriminalni Miloševićev režim, čitava plejada petooktobarskih lešinara, korumpirani političari na vlasti i bogata srpska fukara“, ističe Petrušićeva.

Kosovo i Metohija od drzave do logora

Svetlana Petrušić
Kosovo i Metohija od države do logora
*
Kako pobediti globalizam
Izdavači: Sveti Sava - Hvosno, Istok / Prva srpska izdavačka komuna Dis, Čačak
Autor: Svetlana Petrušić
Povez: tvrd
Broj strana: 379
Ilustrovano.
Sadržaj priložen na slikama.
Jedna upisana reč i dva zaokruženja, veoma dobro očuvana.
„Knjiga je predlog prve nacionalne strategije Srba. U njoj konkretno iznosim razloge propadanja srpske države, ali i nudim plan i program oporavka i uređenja naše države i nacije. Podsećam da je ovoliki broj šiptarske populacije na Kosovu i Metohiji rezultat neviđenog terora nad Srbima - fizičkog terora (ubijanja, kidnapovanja, silovanja, progoni i rušenja srpskih duhovnih svetinja...), političkog terora (zabrana povratka Srba na Kosovo i Metohiju posle Drugog svetskog rata, Ustav iz 1974. godine...), otvorene granice sa Albanijom i NATO bombardovanja. Ukoliko se ti razlozi i danas poštuju, to predstavlja legalizaciju genocida nad Srbima od strane srpske vlasti, opozicije i Zapada, drugim rečima, to znači da je brutalna sila postala zakon“- kaže Petrušićeva.
Ona ukazuje da je osnovni razlog stradanja Srba i gubljenja srpske države nastao 1914. godine donošenjem Niške deklaracije. „Od tada do danas političkim potezima Beograda upravljaju i komanduju stranci. Drugi razlog je jugoslovenstvo i komunizam. Jugoslovenstvo i komunizam su razlog razbijanja srpske države. Krivci za veleizdaju srpskog naroda i propast Srbije su srpski komunisti, Titovi podrepaši, kriminalni Miloševićev režim, čitava plejada petooktobarskih lešinara, korumpirani političari na vlasti i bogata srpska fukara“, ističe Petrušićeva.


Svetlana Petrušić
Kosovo i Metohija od države do logora

Kosovo i Metohija od države do logora

Živojin PavlovićOni više ne postojeIstorijski roman o potresnom udaru moćnog austrougarskog i nemačkog carstva na srpski narod i Srbiju. Središte romana je odbrana granica srpskog kraljevstva i lik čuvenog majora Dragutina Obradovića, oko koga se pletu burni događaji.

Oni vise ne postoje

Živojin Pavlović
Oni više ne postoje
Istorijski roman o potresnom udaru moćnog austrougarskog i nemačkog carstva na srpski narod i Srbiju. Središte romana je odbrana granica srpskog kraljevstva i lik čuvenog majora Dragutina Obradovića, oko koga se pletu burni događaji.


Živojin Pavlović
Oni više ne postoje
Središte romana je odbrana granica srpskog kraljevstva i lik čuvenog majora Dragutina Obradovića

Oni više ne postoje

Dragica RadovićPIVA - običaji, igre i pesme u Pivi*Piva je srpsko pleme u Staroj Hercegovini na severu današnje Crne Gore koje pripada grupi starohercegovačkih plemena, zajedno sa Banjanima, Drobnjacima, Uskocima, Šarancima, Nikšićima, Rudinjanima, Golijanima i Graovljanima. Od sredine 15. veka do 1877. godine Piva je bila pod upravom Osmanskog carstva, a oslobođena je od strane crnogorske vojske u Crnogorsko-turskom ratu (1876—1878) uz sadejstvo okolnih plemena i samih Pivljana. Zvanično, Crnoj Gori je pripala odlukom Berlinskog kongresa iz 1878.

PIVA - obicaji, igre i pesme u Pivi

Dragica Radović
PIVA - običaji, igre i pesme u Pivi
*
Piva je srpsko pleme u Staroj Hercegovini na severu današnje Crne Gore koje pripada grupi starohercegovačkih plemena, zajedno sa Banjanima, Drobnjacima, Uskocima, Šarancima, Nikšićima, Rudinjanima, Golijanima i Graovljanima. Od sredine 15. veka do 1877. godine Piva je bila pod upravom Osmanskog carstva, a oslobođena je od strane crnogorske vojske u Crnogorsko-turskom ratu (1876—1878) uz sadejstvo okolnih plemena i samih Pivljana. Zvanično, Crnoj Gori je pripala odlukom Berlinskog kongresa iz 1878.


Dragica Radović
PIVA - običaji, igre i pesme u Pivi

PIVA - običaji, igre i pesme u Pivi

Život i delo srpskih naučnika broj17Srpska akademija nauka i umetnostiUrednik: Vladan D. ĐorđevićSADRŽAJ:Vladimir Jakšić : (1824–1899)Janc, NatalijaMilan Jovanović Morski : (1843–1896)Veljković, SnežanaJovan Danić : (1854−1924)Čolović, RadojeČolović, NatašaDobrivoje Božić : (1886–1967)Nedić, NovakDragoljub K. Jovanović : (1891–1970)Mentus, SlavkoSimo Milošević : (1896–1943)Čolović, RadojeArsić Arsenijević, ValentinaŽivojin Bumbaširević : (1920–2008)Čolović, RadojeLešić, AleksandarIvan G. Draganić : (1924–2012)Miljanić, ŠćepanMileva Prvanović : (1929–2016)Bokan, NedaMirko M. Milić : (1932–1993)Reljin, BranimirSavo Perović : (1937–2010)Čolović, RadojeGrubor, NikicaMarko Vukobrat Jarić : (1952–1997)Belić, Milivoj R.

Zivot i delo srpskih naucnika 17

Život i delo srpskih naučnika
 broj17
Srpska akademija nauka i umetnosti
Urednik: Vladan D. Đorđević
SADRŽAJ:
Vladimir Jakšić : (1824–1899)
Janc, Natalija
Milan Jovanović Morski : (1843–1896)
Veljković, Snežana
Jovan Danić : (1854−1924)
Čolović, Radoje
Čolović, Nataša
Dobrivoje Božić : (1886–1967)
Nedić, Novak
Dragoljub K. Jovanović : (1891–1970)
Mentus, Slavko
Simo Milošević : (1896–1943)
Čolović, Radoje
Arsić Arsenijević, Valentina
Živojin Bumbaširević : (1920–2008)
Čolović, Radoje
Lešić, Aleksandar
Ivan G. Draganić : (1924–2012)
Miljanić, Šćepan
Mileva Prvanović : (1929–2016)
Bokan, Neda
Mirko M. Milić : (1932–1993)
Reljin, Branimir
Savo Perović : (1937–2010)
Čolović, Radoje
Grubor, Nikica
Marko Vukobrat Jarić : (1952–1997)
Belić, Milivoj R.


Život i delo srpskih naučnika
 broj17
Srpska akademija nauka i umetnosti
Urednik: Vladan D. Đorđević

Život i delo srpskih naučnika 17

Siniša IvanovićŠpijun u mantiji*Krunoslav Draganović (Orašje, 30. oktobar 1903 — Sarajevo, 3. jul 1983) bio je profesor na zagrebačkom Bogoslovskom fakultetu i jedan od poverljivih ljudi Alojzija Stepinca i Vatikana. Organizator je pacovskih kanala kojim je u Južnu Ameriku prebeglo na hiljade ustaških i nacističkih zločinaca.Krunoslav Draganović je nakon sloma Kraljevine Jugoslavije poslat u Beograd da okupi i vrati hrvatske vojnike i oficire u Zagreb. On je to uspešno obavio, i kao nagradu kasnije dobio misiju u Vatikanu.U avgustu 1943. godine odlazi u Vatikan gde je postavljen za predstavnika NDH. Uz taj poziv obavljao je dužnosti u hrvatskom Crvenom krstu i katoličke Nadbiskupije u Zagrebu. Tako da je dobijao od hrvatske NDH vlade i veliku novčanu pomoć. Nakon završetka Drugog svetskog rata, veliki deo tog novca je ostao kod Draganovića. Jedan od bitnih poslova koje je Draganović trebalo da obavi u Vatikanu, jeste uspostavljanje saradnje sa engleskom i američkom obaveštajnom službom, što mu i uspelo.Od maja 1945. pa do decembra 1948. Krunoslav Draganović je intenzivno radio na prebacivanju ustaških i nacističkih zločinaca u Južnu Ameriku (Argentina, Paragvaj, Bolivija). U to vreme je bio zaposlen u katoličkom institutu Sv. Jeronima u Rimu, gde je dobio na raspolaganje crkvene prostorije koje nisu bile dostupne vojnim i civilnim vlastima Italije. Zajedno sa još nekoliko katoličkih sveštenika poreklom iz Jugoslavije (dr Dominik Mandić, fra Vitomir Naletilić, don Ivan Ilijić i dr.) obilazio je logore u Italiji i Austriji, gde su pronalazili ustaške zločince i davali im lažna dokumenta, a potom brodovima ih prebacivali u Južnu Ameriku.Jedan pretres Cije koji je izvršen u institutu „Sv. Jeronimo“ septembra 1947. pokazao je da je Krunoslav Draganović bio umešan u pomoć više od 20.000 ustaških i nacističkih zločinaca prilikom bežanja van Evrope, uključujići i ustaškog poglavnika Anta Pavelića i Klausa Barbija, poznatijeg kao „koljač iz Liona“.Kasnije su izveštaji Cije utvrdili da postoji tajna operacija "RATLINE" (pacovski kanali), koju je Krunoslav Draganić vodio sa katoličkim sveštenicima za pomaganje prebacivanja ustaških zločinaca iz Evrope. Sve to je rađeno pod plaštom vatikanske agencije „Nacionalna katolička dobrotvorna organizacija“ za raseljavanje lica koja nisu imala dokumenta, begunaca od pravde, genocidnih zločinaca NDH.[3] Svi ti zločinci su sa sobom nosili opljačkano zlato od svojih žrtava.[3] Upravo to zlato je kasnije omogućavalo ustaškoj emigraciji da finansira terorističke akcije u Jugoslaviji i njenih diplomata (npr. Raduča '72, ubistvo Vladimira Rolovića, otimanje aviona 1972. i druge).Radio je u Vatikanu sve do 1964. kada je prešao u gradić Presbaum, kraj Beča. Tu je nastavio svoju saradnju sa ustaškom emigracijom. Pored toga pisao je i niz naučnih radova, a najviše u vezi sa dešavanjima u Blajburgu maja 1945.Krunoslava Draganovića je 10. septembra 1967. godine uhapsila jugoslovenska Udba u Trstu, odakle je bio prebačen u Beograd, a potom u Sarajevo. Mesecima je kasnije išao u zgradu sarajevske policije, gde je davao iskaz policijskim istražiteljima o svom radu ranijih godina. U to vreme je bio stalno pod prismotrom Udbe, jer su ustaški emigranti imali dobar motiv da ga likvidiraju, jer su se bojali odavanja informacija. Njegov iskaz u policiji je nakucan na 9.000 stranica.To hapšenje Krunoslava Draganovića iz 1967. godine je izazvalo brojne reakcije, ne samo u Evropi, već i širom sveta. Mnogi su bili u dilemi da li se Draganović sam predao jugoslovenskoj Udbi, ili je Udba zaista uspela da se dokopa jedne od najtraženijih osoba.Krunoslav Draganović je umro u sarajevskoj bolnici Koševo 3. jula 1983.Sahranjen je u uskom krugu ljudi na sarajevskom groblju „Bare“. Na sahrani su bila prisutna tri sveštenika i tri svetovna lica.

Spijun u mantiji

Siniša Ivanović
Špijun u mantiji
*
Krunoslav Draganović (Orašje, 30. oktobar 1903 — Sarajevo, 3. jul 1983) bio je profesor na zagrebačkom Bogoslovskom fakultetu i jedan od poverljivih ljudi Alojzija Stepinca i Vatikana. Organizator je pacovskih kanala kojim je u Južnu Ameriku prebeglo na hiljade ustaških i nacističkih zločinaca.
Krunoslav Draganović je nakon sloma Kraljevine Jugoslavije poslat u Beograd da okupi i vrati hrvatske vojnike i oficire u Zagreb. On je to uspešno obavio, i kao nagradu kasnije dobio misiju u Vatikanu.
U avgustu 1943. godine odlazi u Vatikan gde je postavljen za predstavnika NDH. Uz taj poziv obavljao je dužnosti u hrvatskom Crvenom krstu i katoličke Nadbiskupije u Zagrebu. Tako da je dobijao od hrvatske NDH vlade i veliku novčanu pomoć. Nakon završetka Drugog svetskog rata, veliki deo tog novca je ostao kod Draganovića. Jedan od bitnih poslova koje je Draganović trebalo da obavi u Vatikanu, jeste uspostavljanje saradnje sa engleskom i američkom obaveštajnom službom, što mu i uspelo.
Od maja 1945. pa do decembra 1948. Krunoslav Draganović je intenzivno radio na prebacivanju ustaških i nacističkih zločinaca u Južnu Ameriku (Argentina, Paragvaj, Bolivija). U to vreme je bio zaposlen u katoličkom institutu Sv. Jeronima u Rimu, gde je dobio na raspolaganje crkvene prostorije koje nisu bile dostupne vojnim i civilnim vlastima Italije. Zajedno sa još nekoliko katoličkih sveštenika poreklom iz Jugoslavije (dr Dominik Mandić, fra Vitomir Naletilić, don Ivan Ilijić i dr.) obilazio je logore u Italiji i Austriji, gde su pronalazili ustaške zločince i davali im lažna dokumenta, a potom brodovima ih prebacivali u Južnu Ameriku.
Jedan pretres Cije koji je izvršen u institutu „Sv. Jeronimo“ septembra 1947. pokazao je da je Krunoslav Draganović bio umešan u pomoć više od 20.000 ustaških i nacističkih zločinaca prilikom bežanja van Evrope, uključujići i ustaškog poglavnika Anta Pavelića i Klausa Barbija, poznatijeg kao „koljač iz Liona“.
Kasnije su izveštaji Cije utvrdili da postoji tajna operacija "RATLINE" (pacovski kanali), koju je Krunoslav Draganić vodio sa katoličkim sveštenicima za pomaganje prebacivanja ustaških zločinaca iz Evrope. Sve to je rađeno pod plaštom vatikanske agencije „Nacionalna katolička dobrotvorna organizacija“ za raseljavanje lica koja nisu imala dokumenta, begunaca od pravde, genocidnih zločinaca NDH.[3] Svi ti zločinci su sa sobom nosili opljačkano zlato od svojih žrtava.[3] Upravo to zlato je kasnije omogućavalo ustaškoj emigraciji da finansira terorističke akcije u Jugoslaviji i njenih diplomata (npr. Raduča '72, ubistvo Vladimira Rolovića, otimanje aviona 1972. i druge).
Radio je u Vatikanu sve do 1964. kada je prešao u gradić Presbaum, kraj Beča. Tu je nastavio svoju saradnju sa ustaškom emigracijom. Pored toga pisao je i niz naučnih radova, a najviše u vezi sa dešavanjima u Blajburgu maja 1945.
Krunoslava Draganovića je 10. septembra 1967. godine uhapsila jugoslovenska Udba u Trstu, odakle je bio prebačen u Beograd, a potom u Sarajevo. Mesecima je kasnije išao u zgradu sarajevske policije, gde je davao iskaz policijskim istražiteljima o svom radu ranijih godina. U to vreme je bio stalno pod prismotrom Udbe, jer su ustaški emigranti imali dobar motiv da ga likvidiraju, jer su se bojali odavanja informacija. Njegov iskaz u policiji je nakucan na 9.000 stranica.
To hapšenje Krunoslava Draganovića iz 1967. godine je izazvalo brojne reakcije, ne samo u Evropi, već i širom sveta. Mnogi su bili u dilemi da li se Draganović sam predao jugoslovenskoj Udbi, ili je Udba zaista uspela da se dokopa jedne od najtraženijih osoba.
Krunoslav Draganović je umro u sarajevskoj bolnici Koševo 3. jula 1983.
Sahranjen je u uskom krugu ljudi na sarajevskom groblju „Bare“. Na sahrani su bila prisutna tri sveštenika i tri svetovna lica.


Siniša Ivanović
Špijun u mantiji
Krunoslav Draganović (Orašje, 30. oktobar 1903 — Sarajevo, 3. jul 1983)

Špijun u mantiji

Alan Ford - U kolu s otmičarembroj 189superstripMagnus - Bunker*Kao i u Besplatnom podvigu, konkretna radnja se stavlja u drugi plan, a kolo vode različite potpriče. Naslovni otmičar se pojavljuje samo na zadnjih 20-ak stranica, a ostatak epizode zauzimaju pregovori s ministrima glede osnivanja podružnice, majmunarije u cvjećarnici, treći i konačni nastavak Odiseje, te mini-Odiseja Grunfa i Nosonje. Ipak, s takvom raspodjelom elemenata radnje nemam ništa protiv. Ionako konkretna priča nikad nije bila kamen temeljac serijala pa je osvježenje vidjeti ovakav način vođenja radnje.

Alan Ford - U kolu s otmicarem

Alan Ford - U kolu s otmičarem
broj 189
superstrip
Magnus - Bunker
*
Kao i u Besplatnom podvigu, konkretna radnja se stavlja u drugi plan, a kolo vode različite potpriče. Naslovni otmičar se pojavljuje samo na zadnjih 20-ak stranica, a ostatak epizode zauzimaju pregovori s ministrima glede osnivanja podružnice, majmunarije u cvjećarnici, treći i konačni nastavak Odiseje, te mini-Odiseja Grunfa i Nosonje. Ipak, s takvom raspodjelom elemenata radnje nemam ništa protiv. Ionako konkretna priča nikad nije bila kamen temeljac serijala pa je osvježenje vidjeti ovakav način vođenja radnje.


Alan Ford - U kolu s otmičarem
broj 189
superstrip
Magnus - Bunker


Alan Ford - U kolu s otmičarem

Branko KitanovićStaljingradska bitkaBranko Kitanović (Uroševac, 18. septembar 1935 — Beograd, 17. decembar 2011) bio je srpski i jugoslovenski književnik, publicista, prevodilac i novinar.Staljingradska bitka (rus. Stalingradskaя bitva, nem. Schlacht von Stalingrad) je bila glavna prekretnica u Drugom svetskom ratu, i smatra se najkrvavijom bitkom u ljudskoj istoriji. Trajala je od 17. jula 1942. do 2. februara 1943. godine.

Staljingradska bitka

Branko Kitanović
Staljingradska bitka
Branko Kitanović (Uroševac, 18. septembar 1935 — Beograd, 17. decembar 2011) bio je srpski i jugoslovenski književnik, publicista, prevodilac i novinar.
Staljingradska bitka (rus. Stalingradskaя bitva, nem. Schlacht von Stalingrad) je bila glavna prekretnica u Drugom svetskom ratu, i smatra se najkrvavijom bitkom u ljudskoj istoriji. Trajala je od 17. jula 1942. do 2. februara 1943. godine.


Branko Kitanović
Staljingradska bitka
Drugi svetski rat
SSSR
Nacistička Nemačka


(ne)Pristojna razmišljanja

Igor Đurić

Možda vam se svidi

Kosovo i Metohija od države do logora

Oni više ne postoje

PIVA - običaji, igre i pesme u Pivi

Život i delo srpskih naučnika 17

Špijun u mantiji